Nawet starożytny grecki poeta Homer był wielkim fanem serów, wspominał nawet o słynnej odmianie fety w "Odysei". Mówi się, że nasi przodkowie przypadkowo odkryli ten produkt mleczny w epoce mezolitu, a następnie używali go do dłuższego przechowywania mleka. Sugerujemy, abyście Państwo wraz z naszym zespołem redakcyjnym zrozumieli jego zalety i sposoby przechowywania.

Ser jest źródłem wapnia, białka i tłuszczu. Jest również bogaty w witaminy A, B12, K2, cynk, fosfor i omega-3. Bardzo ważne jest, aby zachować nie tylko jego nieskazitelny smak i aromat, ale także użyteczne mikroelementy.

Niektóre sery mogą przez kilka miesięcy funkcjonować bez chłodzenia. Dotyczy to jednak tylko tych, którzy nie mieli jeszcze czasu na otwarcie. Jeśli masz jeszcze w domu jeden kawałek, a nie całą głowę, to w warunkach mieszkania w mieście zalecamy przechowywanie go w niskiej temperaturze, w lodówce. Oczywiście idealnym miejscem na to jest osobna, wentylowana piwnica o temperaturze od -4 °C do 0 °C i optymalnym poziomie wilgotności.

Jak można walczyć z pleśnią?

Jeśli na serze zaczyna się formować pleśń, nie zawsze oznacza to, że trzeba ją pilnie usunąć. W przypadku twardego sera spleśniałego wystarczy całkowicie odciąć obszar dotknięty chorobą i produkt będzie ponownie nadawał się do spożycia. Lepiej jednak wyrzucić spleśniały, miękki ser.

Specyficzny ser

Jadalna pleśń jest uważana za przysmak i nadaje serowi szczególny smak. Jest on podzielony na trzy rodzaje: niebieski, biały i czerwony. W pierwszym przypadku, podczas procesu dojrzewania, produkt jest przekłuwany igłami, dzięki czemu dostaje się tlen i niebieska pleśń rozwija się. W drugiej przygotowywane jest w specjalnej piwnicy, w której mieszkają grzyby z rodziny penicylinów. W przypadku serów o czerwonej (płukanej) skórce, podczas dojrzewania są one płukane specjalną solanką, aby zapobiec powstawaniu zwykłej pleśni, ale następnie ser jest nadal poddawany działaniu specjalnych kultur grzybowych.

Chodzi o opakowanie.

Do przechowywania twardych odmian, takich jak parmezan, edam czy gouda, idealny jest specjalny papier serowy. Można go znaleźć w sklepach spożywczych i supermarketach. Sery półtwarde muszą być po prostu owinięte w folię spożywczą, podczas gdy sery miękkie, takie jak mozzarella i burrata, potrzebują plastikowego pojemnika, ponieważ muszą być przechowywane we własnym soku, aby uniknąć skurczu. Wyróżnienia te wynikają z różnych reakcji serów na interakcję z powietrzem.

Talerz serów

Aby ser mógł właściwie rozwinąć swój smak i aromat, należy wyjąć go z lodówki i wypuścić z opakowania na 20-30 minut przed spożyciem. Wyjątkiem są sery śmietankowe, powinny być spożywane natychmiast po otwarciu. Przy okazji, przy podawaniu sera, najlepiej używać desek ze świerku, ponieważ drewno dobrze chłonie wilgoć.